##common.pageHeaderLogo.altText##

Research Article

Vol. 1 No. 1 (2026): June

Female Names in the Province of Rum

Submitted
July 1, 2026
Published
June 30, 2026

Abstract

In recent years, studies on women's history have gained significant momentum. However, accessing archival sources regarding women, who constitute a fundamental element of history, still poses various challenges. While the male population paying taxes and performing military service was recorded alongside their patronymics in Ottoman archival documents, registering women was generally deemed unnecessary by Ottoman officials. Consequently, the women who managed to leave their mark on history were usually members of the elite class, such as the wives of sultans, princes, viziers, and beys. Their inclusion in cadastral surveys (tahrir) occurred predominantly through the endowment foundations (waqf) they established or the registration of their properties. The primary source of this study, the rum waqf register (rum evkaf defteri), is registered under number 388 (new number 583) in the Archive of the General Directorate of Land Registry and Cadastre in Ankara. Beginning with the monogram of Sultan Murad III, the register dates back to 1576 and consists of 143 folios containing numerous inserts and marginal notes. In the 16th century, the center of the Rum Eyalet was Sivas, and this significant register encompasses prominent districts like Merzifon, Amasya, Tokat, and Samsun. The intense concentration of waqf records can be explained by Çelebi Mehmed granting state land (mîrî) as private property during the interregnum to seize the throne. The most frequently encountered female name in the register is Ayşe. Prominent among them is Ayşe Hatun, the daughter of Mahmud Çelebi and granddaughter of Mehmed Çelebi, whose name appears in 17 instances alongside her patronym. Following Ayşe Hatun, the most recorded names are Melike Hatun and Sitti Şah Hatun. For some women, their husbands or fathers are explicitly stated; for instance, Bülbül Hatun is identified as the mother of Şehzade Murad. The register contains a total of 190 distinct female names, including Alemşah Hatun, Anber Hatun, and Benefşe Hatun. Consequently, investigating female names in archival documents will significantly contribute to illuminating numerous genealogical lineages and historical personalities.

References

  1. Arşiv Belgeleri
  2. Tapu-Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyûd-ı Kadîme Arşivi, 388 Numaralı Eyalet-i Rum Evkaf Defteri (1574 Tarihli).
  3. Basılı Eserler
  4. Ahmed Tevhid. (1928). Selçuk Hatun Sultan. Tarih-i Osmanî Encümeni Mecmuası, 15.
  5. Başar, F. (2013). Yörgüç Paşa. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (C. 43, ss. 566–567). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  6. Cangül, C. ve Yurtbakan, A. (t.y.). Kültür envanteri. INT Sitesi. 16.05.2026 tarihinde erişildi.
  7. Çam, M. (2019). Huand/Huvand (Hunat) Hatun vakıfları. F. Başar (Haz.), Vakıf kuran kadınlar içinde (ss. 73–83). Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  8. Çınar, H. (2019). Ankara’da hayırsever bir sultan: Melike Hâtun. F. Başar (Haz.), Vakıf kuran kadınlar içinde (ss. 37–72). Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  9. Emecen, F. (1996). Gülbahar Hatun. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (ss. 230–231). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  10. Emecen, F. (2009). Selim I. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (ss. 407–414). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  11. Eren, H. (2020). Eren Türk dilinin etimolojik sözlüğü (ETDES) (Ş. H. Akalın, Haz.). Türk Dil Kurumu Yayınları.
  12. Ersoy, M. A. (1977). Safahat. İnkılab ve Aka Kitabevi.
  13. Gedikli, Y. (t.y.). Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu.
  14. Haksever, A. C. (t.y.). Çorum’da Mevlevîlik: Tarihi süreci ve son temsilcileri. İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, 19, 143–164.
  15. Kayseri Büyükşehir Belediyesi. (2006). Kayseri taşınmaz kültür varlıkları envanteri (3 Cilt). 17.05.2026 tarihinde https://www.kayseri.bel.tr/kulturenv_cilt1_3 adresinden erişildi.
  16. Kayseri Valiliği. (2009). Kayseri taşınmaz kültür varlıkları envanteri (C. 1).
  17. Kurt. Y. (2020). Sivas Sancağı’nda kişi adları. Anadolu’da kişi ve yer adları içinde (ss. 531- 580). Akçağ Yayınevi.
  18. Merçil, E. (2000). Türkiye Selçukluları’nda meslekler. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  19. Nişanyan, S. (2021). Türkiye kişi adları. Liberus Yayınevi.
  20. Odabaşı, Z. (2024). Selçuklu hanedanından bir bani: Fatma Hatun ve külliyesi. Belleten, 88(313), 731–769.
  21. Parlatır, İ. (2016). Osmanlı Türkçesi sözlüğü (8. Baskı). Yargı Yayınevi.
  22. Redhouse, J. W. (1978). A Turkish and English lexicon (2nd ed.). Çağrı Yayınları.
  23. Sakaoğlu, N. (2015). Bu mülkün kadın sultanları. Alfa Yayınları.
  24. Sevim, A. ve Yücel, Y. (1989). Türkiye tarihi: Fetih, Selçuklu ve beylikler dönemi. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  25. Sümer, F. (1980). Oğuzlar (Türkmenler) (3. Baskı). Ana Yayınları.
  26. Sümer, F. (1999). Türk devletleri tarihinde şahıs adları (C. 1–2). Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları.
  27. Sümer, F. (2024). Oğuzlar (Türkmenler) (7. Baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  28. Uluçay, Ç. (2011). Bayazıd II. Ailesi. Tarih Dergisi, 10 (14), 123.
  29. Uluçay, Ç. (1992). Harem II (3. Baskı). Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  30. Unat, Y. (2012). Uluğ Bey. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (C. 42, ss. 127- 129). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  31. Uzunçarşılı, İ. H. (1957). Çelebi Sultan Mehmed’in kızı Selçuk Hatun kiminle evlendi. Belleten, 21(82), 253- 264.
  32. Yazıcı, T. (1991). Arif Çelebi. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi içinde (C. 3, ss. 363–364). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

Downloads

Download data is not yet available.